Ҳаёт ва фаъолияти илмӣ-тадқиқотии аксари шарқшиносони рус, ки вақфи пажӯҳишу таҳқиқи таърих, фарҳанг, ойину маросим, забону адабиёт ва фолклори тоҷикон гардида буд, аз лиҳози садоқат ва мухаббат ба касби худ намунаи ибрат мебошад. Арзиши ҳар як маводи ҷамъовардашуда ва ҳар як мақола, гузориш ва асари дар ин самт эҷоднамудаи муҳаққиқони рус барои илмҳои гуногуни миллати мо сол ба сол ва аср ба аср меафзояд. Дар маҷмуаи пешниҳодшуда, мулоҳизаҳои муаллиф роҷеъ ба арзиши илмии даҳ намунаи осори тоҷикшиносони рус барои муҳаққиқони соҳа псшниҳод мегарданд.